Een nieuwe weg inslaan wat houdt dat in?

Wat is nu eigenlijk een nieuwe weg inslaan? Ik heb 10 jaar geleden een carrièreswitch gemaakt. Is dit een nieuwe weg inslaan? Ja en nee. Ik ben iets anders gaan doen, maar persoonlijk ben ik niet veranderd. Ik heb hoogstens wat nieuwe technieken en methoden geleerd. Alleen de triggers blijven hetzelfde. Ik ben iets nieuws gaan doen, maar mijn denk- en handelswijze waren niet aangepast.

Wat bedoel ik met een nieuwe weg inslaan?

Het maken van mijn carrièreswitch van projectleider naar personal trainer zou een nieuw begin moeten zijn. Als projectleider voerde ik veranderingen door die van bovenaf werden bepaald. Ik kreeg vaak het gevoel dat de werkvloer zich maar moesten aanpassen. Als personal trainer ging ik de individuele mens begeleiden in zijn ontwikkelingsproces.

Al gauw merkte ik dat ik mijn gewoonte om langer door te gaan, totdat mijn werk af was, of ik mijn doel bereikt had, of tot ik het gevoel had dat de klant tevreden was, niet had afgeleerd. En dat terwijl ik thuis een gezin heb waar ik graag naar toe wilde. Hoe komt het dan dat ik dit nog steeds deed. Ik had altijd wel een excuses zoals: ‘Vijf minuten voordat de tijd om was, hadden we een doorbraak, dan kan ik toch niet haar weg laten gaan?’ of ‘We waren de tijd vergeten.’

Ik was dus wel wat nieuws begonnen, maar had mijn gedrag en handelen niet aangepakt.

Heeft coaching mij een nieuwe inzicht gegeven?

Ik ben bewust geworden waarom ik graag klanten coach en begeleid. Ik vind het mooi als klanten hun eigen regie over hun leven nemen. Het coachen van klanten gaf mij altijd een goed gevoel, een gevoel van waardering. Hierdoor lette ik vaak niet op de tijd en liep regelmatig uit. Met als gevolg dat ik mijn pauze moment voorbij liet gaan, klanten moest laten wachten of later thuiskwam als gepland. Oftewel slecht voor mijzelf zorgde. Ik ging voor een waardering van buitenaf en haalde het toekennen van eigen waarde onderuit (geen pauze, innerlijke verzorging).

Tegenwoordig neem ik mijn verantwoordelijkheid door te analyseren waarom en hoe het komt dat ik te lang bezig ben geweest. Ik neem ook mijn verantwoordelijkheid door dit eerlijk te zeggen en niet de klant als excuses te gebruiken. Tijdens mijn coaching opleiding heb ik deze manier eigen gemaakt. Ik vul mijn rugtas met nieuwe inzichten en vaardigheden die ik steeds zal toepassen. Het is een proces van vallen en opstaan en heel veel meters maken.

Zijn mijn aangeleerde technieken dan niet meer bruikbaar?

Een techniek toepassen, zoals een wekker zetten zodat ik niet uit de tijd loop werkt zeker. Klanten hoeven hierdoor niet op mij te wachten en ik ben op tijd thuis. Het gaf ook een goed gevoel als dit lukte. Toch bleef er ergens een onrust. Ik ben er achter gekomen dat deze techniek bij mij alleen werkte als ik goed in mijn vel zit. Als het drukker werd of ik moe was, vergat ik de tijd weer. Ik viel weer in mijn oude patroon: uitlopen en excuses maken dat ik te laat ben. De kern ligt hem in het het waarderen van mijzelf.

Nu gebruik ik ook een wekker, maar omdat ik het waard ben om pauze te hebben. Ik mag tijd nemen voor eten, om te verwerken van wat besproken is, om tot mijzelf te komen en weer op te laden voor de volgende klant. Ik doe het niet meer om op deze manier de waardering van de klant te krijgen. Mijn kennis en ervaring zorgen dat ik de waardering krijg.

Mijn aangeleerde technieken, handvatten zijn dus zeker nog bruikbaar. Alleen ik zet ze nu in met een ander doel. Volgens mij is dit de manier om echt een nieuwe weg in te slaan!